AYRILIĞI OLMAYAN BİR VEDA YAZISI

Ayrılıkla sonuçlanmayacak veda, dönüşü olmayan gidişten her zaman ehvendir. Bugün böyle bir veda için karşınızdayım.

Gazetemizin arşivine göre ilk yazım 08 HAZİRAN 2005 tarihinde "Karneden uçak yapılır mı" başlığıyla yayınlanmış. Demek ki dört senedir sizlerin huzuruna haftada bir gelmiş ve misafir olmuşum. Uzun süre "Çatısız Okul" başlığıyla devam eden yazılarım sonraki dönemde köşe yazısına dönüştü. Dolayısıyla başlangıçta eğitim konularına ağırlık verirken son iki yıldır siyasi ve kültürel başlıklar seçerek düşüncelerimi sizlerle paylaşmaya çalıştım.

Bu paylaşım süresince farklı dostlarım oldu, ilginç mesajlar aldım, güzel tepkilerle karşılaştım. Cümlelerimi, bu dünyada var olmamızın amacına katkı olabilsin diye kurduğum için, gayretin hayra tebdil edildiğine inandım hep.  Sonuçta "İlâhî ente maksûdî ve ridâke matlûbî" sözü kalbimin levhalarındandı.

Şimdi farklı bir hal üzere yeni bir besmele çektim. "Allah'ım, dostlarımı çoğalt,  yanlışlarımı azalt, tahammülümü arttır, gayretimi bereketlendir" duasını yapma zamanıdır. Sizden de dua bekliyorum. Çünkü 16 Ağustos 2009'da yapılan İl Kongresiyle arkadaşlarımızla beraber omuzlarımıza aldığımız siyasi görev, çok çalışmayı ve çok dua istemeyi gerektiriyor.

Bu yazım gazetedeki son yazım. Siyasi görevimden dolayı yazılara ara vermek istiyorum. Gazetenin okuru olarak buralarda olacağım.

Gazete yazılarına ara vermem belki de tekrar şiir ve deneme yazılarına zemin hazırlayabilir. Çünkü nesir sonuçta şiiri kovalıyor. Son şiirimi nerdeyse 4 yıl önce Saraybosna'da yazmış ve Ayvakti'nde yayınlamıştım. Siyaset böyle bir ilham sunar mı, şüpheliyim ama yine de nasipten ümit kesmek yakışmaz. Bekleyeceğim.

Haziran 2005'ten bu yana Millî Gazete yazarı olmak güzeldi, onur vericiydi. Gazete okuru olarak eskisi gibi buraya ait olmaya devam edeceğim, burada olacağım. Bu bir veda yazısı ama ayrılığa dair hiçbir şey içermiyor.

Ramazanınız mübarek olsun. Allah'a emanet olun.